27-08-09

scala

De buschauffeur van Scala

Bron: Passe-Partout

AARSCHOT - Hij staat niet mee op het podium maar hij zorgt er wel voor dat de meisjes van het koor Scala en de broers Steven en Stijn Kolacny veilig op de plaats van afspraak arriveren: Gerry Vranken (34). Al tien jaar lang is hij de vaste buschauffeur van het bekendste koor van Vlaanderen.

De periode van de Nationale Feestdag haalde het Aarschotse koor weer een krachttoer uit. Op 18 juli stonden ze op Les Francofolies in het Waalse Spa, één van de grootste festivals in het zuidelijke deel van ons land. Op 21 juli, de Nationale Feestdag, deden ze hun ding in Brussel en diezelfde dag stonden ze aan de andere kant van de wereld, in Montréal (Canada) voor een dubbelconcert op het festival 'Just pour rire'. Van vakantie kwam er die periode niet veel in huis want enkele dagen later waren ze al te gast in Cloppenburg in Duitsland. "Het is nu een jaar of tien dat ik met hen rondtoer", lacht hij. "In het begin waren het vooral wedstrijden, ook in het buitenland. Ondertussen is het koor zo gegroeid dat het een fulltime bezigheid is geworden. Ik werk als buschauffeur bij Toptours in Aarschot maar rijd nu vooral voor het meisjeskoor. En zeggen dat ik destijds met de bus ben beginnen te rijden als vakantiejob. Eigenlijk heb ik een diploma Handelswetenschappen. Bijna elk weekend moet ik wel 'werken' maar zo voelt het niet aan. Dankzij Scala heb ik ook een enorm stuk van de wereld gezien. Ik ben op plaatsen geweest waar geen enkele Belgische buschauffeur komt." Vranken maakt onderweg ook wat mee. "In Boedapest hadden we allemaal iets fout gegeten", lacht hij. "Resultaat: de hele bus had diarree. Ik zag in mijn spiegel continu een file staan voor het toilet op de bus. Ik heb de dubbeldekker toen geparkeerd voor een toilet. Of Scala moest spelen op de Reeperbahn in Hamburg tussen de nachtclubs. Na het concert, we waren gelukkig met de rockband, hebben we nog een auto moeten optillen die onze bus vastgezet had." Vranken is recent aan een dieet begonnen. "Ik ben van 128 kilo naar 101 gegaan", lacht hij. "De Scala-meisjes steunen me ook. Elke week vragen ze wel of er nog iets afgegaan is. Binnenkort zit ik onder de magische grens van de honderd kilo." Scala kan ondertussen rekenen op respect van heel wat internationale artiesten. "Het doet natuurlijk iets als een groep als Rammstein een compliment geeft aan Scala", lacht hij. "Ondertussen ken ik alle nummers van Scala ook van buiten maar echt op een podium meezingen, zie ik mij nooit doen. In Canada ben ik niet als chauffeur mee geweest maar als een soort stagehand. Daar werd het vervoer ook voor ons geregeld. Wat het regelen betreft, is Stijn een organisatiewonder. Hij houdt steeds een perfecte planning en tijdschema bij." In vergelijking met andere reizigers, zijn de Scala-meisjes erg propere reizigers. "Sommige reizigers kunnen echt een 'meststal' van de bus maken", lacht hij. "De meisjes niet. Na een rit voor Scala heb ik nooit veel werk om de bus op te kuisen. Ze nemen zelf hun afval al mee en stoppen het in de vuilnisbak. Het is echt zalig om te mogen werken voor Scala." De politiek is perfect te combineren met zijn werk voor Scala. "Ik werk voor hen quasi elk weekend. Politieke vergaderingen plan ik wel in de loop van de week, als ik niet moet rijden voor Scala. In het weekend ben ik met de Steven en Stijn en de vriendinnetjes op pad. Dat zeg ik altijd", knipoogt hij. "Eigenlijk mag dit leven tot aan mijn pensioen blijven duren."

22:29 Gepost door vanhoolke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.